متاسفانه شرایط بغرنج مردم عرب احواز زير تازیانه نا مهربانی دولت باصطلاح جمهوري إسلامي إيران رزز به روز سخت تر واسفبار تر گشته، وداغ این نا مهربانی هر آینه ابعادی وسیع تر پیدا می کند. مردم نمی دانند از جور وستم وتحمیل دولت، درد خود را چکونه بیان نمایند.

تورم شدید وطاقت فرسا وگرانی وضعف بهداشت وتبعیض نژادی و ملی بر ضد أعراب احواز که دولت بر آن ابرام واصرار دارد تا ریشه فهرهنگی این ملت وپنج ملیون جمعیت آنرا از جامعه جهانی کتمان ومخفی نگاه دارد وساکنان این منطقه را ایرانی و از نژاد آریایی( وفقط بعلت همجواری با کشورهای عربی عراق وکویت وحاشیه جنوبی خلیج عربی ومتأثر از آنان عرب زبان هستند)، واین در حالی است که پنج ملیون ساکنان منطقه فوق از نژاد اعراب اصیل می باشند.

دولت ایران در ادامه تکمیل سیاست عرب زدایی رژیم پهلوی که بنام یزد نو مطرح بود حال در سیاستی شبیه اشغال سرزمین باصطلاح موعود بنی اسراییل با چندین طرح از جمله شیرین شهر، در حال تحول وسیع قومی ونژادی در منطقه احواز است.

آری، سازمانها ودولتهایی که دم از آزادی می زنند وخود را پرچمدار دموکراسی می دانند چگونه در قبال این نسل کشی وظلم سکوت می کنند. شاید این جزیی از سیاست پشت پرده آنها در تعامل بر علیه آزادی وآزادگی باشد. دولت ایران با زیر پا گذاشتن حقوق شهروندی در احواز با اعمال محرومیت و دهها مسأله دیگر سعی در پنهان کردن واقعتی بزرگ بنام آعراب احواز است. دولت ایران با تبلیغات وسیع در حال فریب جامعه جهانی وزیر پا گذاشتن اصول دموکراسی است وبا ظلم وتعدی شهر احواز را اهواز نامیده ومنطقه احواز را خوزستان اعلام می کند و اقداماتی شرورانه را برای عرب زدایی وعرب ستیزی اعمال می کند و مناطق عرب نشین احواز را مورد بی توجهی محض قرار داده. شیبان، زرقان، احواز القدیم، یا همان " سوق الأحواز" معروف به منطقه عامری، شکاره، ملاشیه، عین دو، آسیا باد، حصیر آباد، حی الثوره" شیلنگ آباد" کوت عبد الله،  مناطقی 100% عربی وهمه از مناطق اصیل عرب نشین شهر احواز هستند که اغلب آنها قدمت تاریخی دارند ودولت ایران برای تفکیک وانشقاق آنها اختلاف قومی را دامن زده وکانون توجه خود را بر مناطقی چون کیانپارس، زیتون کارمندی، نیوسایت، أمانیه، کوروش، شهرک نفت که همه از مناطق جدید واغلبیت ساکنین آنها فارس هستند قرار داده وبا اعمال بی عدالتی مهاجران از دیگر شهرها را، بسمت مناطق عرب نشین سوق داده وهر اعتراضی را به شدت در هم می کوبد.

این در حالی است که عمده مهاجران از چهارمحال بختیاری، اصفهان، تبریز، خراسان، شیراز و...  با حمایت دولت در حال غصب املاک اعراب احواز هستند و به کوچکترین اعتراض بر علیه سیاست دولت ایران و دولتمردان در این زمینه و یا حتی محرومیت های موجود در منطقه بشدت پاسخ داده می شود ومعترض بعنوان منافق وبا دشمن امنیت ملی، شبانه سر از سیاهچالها وسلولها وزندانهای وزارت اطلاعات ودر آخر نیز سر از گورستانهای بدون نام ونشان در می آورند،  قبلا بعلت پر آبی رودخانه کارون معترضان را به کام آبهای خروشان می فرستادند ولی از زمانیکه سیاست عرب زدایی بیشتر شدت گرفت، وبرای نابودی اراضی کشاورزی وهجرب کشاورزان و احداث شهرکها وشهرهای جدید با سکنه جدید وغیر بومی وهمچنین تأسیس شرکتها و مؤسساتي كه زینفعشان جز قشری جماعت آخوند ورفیقان چپاولگرشان نیست، آب کارون را به باغات پسته وصنایع هسته ای وهمچنین أرازی کشاورزی استان مرکزی اختصاص دادند تا اعراب را ورشکسته ونابود نمایند، وامروزه که کارون مرثیه تلخ نا مهربانی دولت دیکتاتور را ترنم می نماید، آنها روشهای نوینی برای ایجاد رعب و وحشت وترس در منطقه برگزیده اند.

ملت عرب أحواز که ثروتی بیکران در سرزمین خویش دارد در فقر وفاقه زندگی فلاکت باری را متحمل شده است در زمانی که رهبران اشغالگران در ناز ونعمتی که ثروت نفتی غارت شده ما برآی أنها تآمین کرده است، زندگی می نمایند.

متأسفانه هیچ سازمان جهانی سیاست دولت ایران را نمی بیند، روی سخن با کسانی است که دم از دموکراسی وآزادی می زنند، چرا این نسل کشی وعرب زدایی را نمی بینند؟ احواز منتظر آمدن مبارزان راه آزادی  ودموکراسی وآزادی قومیتها وملت ما است، تا غل وزنجیر استبداد واشغال وظلم وستم را برای همیشه از بین ببرند، واینها البته مبارزان راه آزادی هستند که هم اینک مبارزه آزادیبخش را رهبری می کنند  وامیدواریم هرچه زودتر آنها را در خیابانهای احواز ملاقات نماییم.  

دلال أحوازی ( ک عامری)