سرای نظام بر سر راه سیل خروشان
مقاومت وایستادگی ملتها
وقایع خونینی همانند فاجعه سیاهکل یا به آتش کشیدن
سینما رکس آبادان که انقلاب 1979 را در پیش رو
داشتند، هنوز هم در اذهان مردم باقی مانده اند .
وقایعی که برای ایجاد تحول و دگرگونی در نظام سابق
رخ دادند، حاکی از آن هستند که جانشینان نظام سابق
برای گرم کردن تنور انقلاب و رسیدن به حکومت بر
خلاف شعار "مبارزه مسالمت آمیز " آیه ا... خمینی
،که توانست خیلی ها را بدین وسیله به جمع هواداران
خود بپیونداند، دست به هر اقدامی زدند و با مبارزه
مسلحانه خود قهر انقلابی خود را به دنیا نشان
دادند (گرچه بندرت می توان شاهد بود که جنبش
مسالمت آمیزی به خشونت کشیده نشود ، به عبارتی این
مبارزات همیشه و تحت هر شرایط زمانی و مکانی
نمیتوانند مسالمت آمیز باقی بمانند ، بطور مثال در
طول سالهای انقلاب گروههایی وجود داشتند که کارشان
حمله به خانمهای بی حجاب ومراکز مشروب فروشی و
سینماها و ... بود. ) و در واقع صحبتها
وعملکردهای ایشان وجانبدارانشان ،حاکی از مباح
شمردن مبارزات خشن و مسلحانه میباشند. از گفته های
خمینی است که "انقلاب باید زنده بماند ،جنبش باید
زنده بماند و برای آن خونها باید ریخته شود
.خونهای ما را بریزید و...." .
اصولا نحوه رسیدن به قدرت ، ماهیت قدرت را تعیین
میکند و گواه بر این ادعا ،تکوین حکومت خشن
ودیکتاتور فعلی ،در نتیجه جنبش ها و فعالیتهای
سالیان انقلاب 79 است حکومت مستبدی که در اقدام به
جنایات ،دست شاه ملعون را از پشت بست .بر اساس
شواهد و مدارک موجود در سال 1357=1979 کشته ها
خیلی کمتر از کشته های یک سال حکومت مستقر جمهوری
اسلامی است ودر حالی که در میدان ژاله حدود 60 نفر
بوسیله حکومت نظامی شاه کشته شدند، آمارکشتار
ملتها توسط غاصبان فعلی حکومت ، به هر بهانه ای ،
تکاندهنده بوده و آمار اعدامها در ایران فعلی این
کشور را زمره کشورهای تراز قرار داده اند، زیرا که
آنان هنوز هم مثل گذشته شاهنشاهی بر این گمانند که
با سرکوب میتوانند جای خود را محکمتر کنند،
واقعیت اینکه یک روش خاص وثابت در هر زمان و
شرایطی پاسخگوی خوبی نخواهد یود. جنگ ، جنگ عقیدتی
و انقلاب در این زمان ، انقلاب ارتباطات و اطلاعات
است، و وقایع اخیر گویای این واقعیت ها هستند که
حکومتها باید ادبیات خشونت را کنار بگذراند تا
مجبور نشوند وسایل ارتباط جمعی وخبری را از
خیابانها جمع کنند تا سرکوب به دید جهانیان نرسد،
خصوصا اینکه ارتباط با شبکه های گسترده خبری
ومعلوماتی و ارسال اطلاعات و خبرها به جهان، دیگر
فرصت سرکوب در تاریکی را به هیچ رژیمی نمی دهد،
وحرکتهای سیاسی معترض اینک به وسایل مختلفی دسترسی
دارند که می توانند خبرها را به هرجای دنیا وبه
خبرگزاریها برسانند.
نظام دیگر نمیتواند کما فی السابق حکومت کند و
ملتها وتمامی طبقات در ایران هم طالب تغییر هستند
و نمیخواهند به روش قدیم با آنها رفتار شود، واین
یک بحران انقلابی را نشان میدهد، زیرا از نظر نظام
، تغییر غیرقانونی است.
امروزه حوادث مختلف نشان می دهد که مهمترین خواسته
طبقات مختلف وملت ها آزادی و استقلال از جور
حاکمان دیکتاتور وفاسق کنونی است و دیگر راه
حلهایی مثل راه حل قانونی که هاشمی رفسنجانی
خواهان آن است وجود ندارد، زیرا اگرچه ملتها در
این میان بر اساس قانون اساسی نظام حاکم با
تظاهرات مسالمت آمیز جرمی مرتکب نشده اند، اما
واضعان قانون ، خود قانون شکنی میکنند. وطبیعی است
وقتی خشونت بیشتری بر ملتها روا میدارند،تاثیرات
منفی بیشتری بر روی پایه های نظام خود میگذارند و
از آنجا که آدمهایی که قربانی ددمنشی های آنان
میشوند ، با وجود وسایل ارتباط جمعی مختلف خبرشان
به تمامی طبقات واقشار وملتها می رسد، لذا جنبشها
تقدس بیشتری پیدا میکنند. البته ملتهای در بند این
نظام امروزه خود خواهان سیراب کردن ریشه های
انقلاب جدید با خون خود نیستند، و این از جمله
تفاوتهای جنبشهای کنونی با جریانات منجر به انقلاب
79 میباشند. ممکن است که بعضی از وقایع سالهای
انقلاب 1979و حال شبیه بهم باشند، اما یقینا
محتوای یکسانی ندارند. خمینی برای بثمر رسیدن
انقلاب خون میطلبید ،میگفت از روشنفکران و جوانان
ما بکشید تا جنبش و انقلاب بماند، اما ملتها
امروزه یکصدا بدون تمایل به هیچگونه خونریزی، فقط
خواسته های بحق خود ،یعنی رسیدن به حقوق خویش را
مطالبه میکنند، وبه هیچوجه خواهان ادامه جریانات
سرکوبگرانه برای مقابله با خواسته های خود در
انجام تغییر نیستند.
تحول سیاسی بزرگترین مشکل ملتهای مبارز است، ودر
ایران نظام ولایت فقیه در واقع سد بزرگ در مقابل
هر تحولی است وبهر حجم واز طرف هر گروه وهر ملتی
در ایران است. حاکمیت آزادی کشی ،که بر اساس نگرش
خاص تعصب و ارتجاع و زور بنا نهاده شده است ونمی
تواند حتی جریانات علاقمند به تغییر در درون خویش
را تحمل کند، مسلما از جنبش وخیزش ملتها را تحمل
نخواهد کرد.
اعتراض مسالمت آمیز مردم که توسط حکومت دکتاتور
سرکوب شده است، بلوغ سیاسی بالای مردم را نشان می
دهد، واین آگاهی مردم در کنار سرکوب نیروهای نظام،
مردم را سرخورده کرده واز حکومت متنفر نموده است
ومخالفت آنها در آینده اکنون به مقاومت بیشر
کشانده والبته نظام دیگر نخواهد توانست این انزجار
وتنفر را به ثبات تبدیل کند.
ناگفته پیداست که این رژیم ،سرای خود را بر سر راه
سیل خروشان مقاومت وایستادگی ملتها بنا نهاده ،که
نتیجه ای جز ویرانی نخواهد داشت.
دلال الأحوازية
13/08/2009
