آنچه در ایران می گذرد، چیزی است بیش از مشکلات عادی وسیاستهای ناموفق اقتصادی وتخلفات انتخاباتی که سوژه تمامی رسانه های ارتباط جمعی جهان شده است، بلکه در واقع ایران با مشکل غیر قابل حلی روبروست که ریشه امپراطوری فارس را هدف قرار داده است. این مشکل، قیام ملتها وانقلاب ملل موجود در ایران است که همگی اکنون به این نتیجه رسیده اند که استقلال سیاسی وجغرافیشان بعد از امتحان ناموفق تمامی راه حلهای سیاسی وپس سرکوبها وکشتارهای جمعی نظام در صفوف مبارزان حق خواه ملل، وجنایتهای مکرر اعدام وشکنجه وزندان وسرکوب وفقر وبیسوادی ونهب ثروتهایشان توسط دولت مرکزی است.

تغییر مبارزه سیاسی وفرهنگی ومبارزه منفی ملتها ملتها به مبارزه مسلحانه وخونین در سالهای اخیر خصوصا دلیل غیر قابل حل بودن این مشکل بواسطه راه حلهای سیاسی امتحان شده است، زیرا امپراطوری پوسیده بهیچ وجه حاضر نیست از مواضع سلطه جویانه واشغالگرانه خویش عقب نشینی کند واین اکنون حتی برای واقع بینان فارس هم عیان شده است ودرمیان فارسها بسیارند واقع بینانی که آینده تفکیک شده این امپراطوری را نتیجه حتمی این سیاستها می بینند. افق تاریک ودودزای فعلی وتوسعه عملیات مسلحانه وحرکتهای مردمی وسیع در تمامی مناطق ملل تحت ستم ودر مرکز همچنین گویای تغییرات عمیق آینده است.

برای مقابله با این مشکل، نظام فعلی همچون نظام پیشین همیشه راه حل سرکوب را بهترین راه یافته وتا توانسته ملتها را سرکوب کرده وهر حرکت ملتها را با اعدام وشکنجه جواب داده است ودر برهه اخیر خصوصا نظام دست به خشونتها وجنایتهایی زده است که اکثر دولتهای جهان ورهبران سیاسی وسازمانهای بین المللی را به تآمل واداشته وبه این باور انداخته که آینده ایران را این بار نظام های حاکم تعیین نخواهند کرد بلکه حرکت سیاسی ومبارزه ملتهای تحت ستم اند که سرنوشت آینده ایران را تعیین می کنند، وهمه دلایل نشان می دهد که ملتها عزم خود را برای خلاص نهایی جزم کرده، وتوسع مقاومت أنها در مناطق بلوشستان واحواز وکردستان در سالهای اخیر خصوصا نشانه این تصمیم است. 

اگر آخرین ضربه خونینی که دیروز ملت بلوچ ومقاومت شجاعش به نیروهای سرکوبگر نظام وارد کرده که به کشته شدن 16 فرمانده رده 1 و2 سپاه پاسداران را بعلاوه بیش از 25 شخص از مسئولين محلي دوائر وخوانين نجامیده است را به حوادث ومقاومتهای مسلحانه ملتهای کرد وعرب ومبارزه سیاسی ملتهای آذری وترکمن اضافه کنیم به سادگی مشاهده خواهیم کرد که  توسع مقاومت وعجز نظام حاکم در مقابل مبارزه حق طلبانه ملتهای تحت ستم تغییرات ریشه ای آینده را نوید می دهد.

با سیاست فعلی نظام حاکم مبنی بر سرکوب وقتل ودر نطفه خفه کردن هر صدای اعتراض ملتهای تحت وبا این سیاست خونین مبنی بر حل نظامی مبارزه ملتها، در آینده ما حتما شاهد اتساع مبارزه ملی در مناطق ملتهای تحت ستم خواهیم بود و بنظر می رسد که برهه قادم در مبارزه حق طلبانه ملتها باعث مشکلات حقیقی برای نظام سرکوبگر خواهند بود وبنظر می رسد که این مرحله در مبارزه ملتها یکی از حساسترین مراحل این مبارزه خواهد بود وبا همکاری بیشتر بین ملتهای تحت ستم در مبارزه سیاسی ومقاومتشان وبا تصمیم جمعی خلاص نهایی وآزادی تمامی مناطق اشغالی ملتها، بزودی ملتها به اهداف نهایی خویش برای آزادی خواهند رسید.

 محمود أحمد أحوازی

‏2009‏/10‏/20