چندی پیش مطلبی بچشمم خورد که
برایم وممکن است برای شما هم جالب وعجیب باشد وآن
اینست که "جماعت اخوان المسلمین" شاخه ای فعال در
ایران دارند ورهبرشان هم آقای "عبدالرحمن پیرانی"
است.
من نمی دانم که صیغه مصلحت برای
یک سازمانی مثل اخوان المسلمین تا این حد مهم است
که چشمها ومغزهای رهبران این سازمان را بسته که با
سرکردگان دولت ایران همکاری می کنند واین در زمانی
است که این همه ظلم وستم در حق سنی مذهبان واقوام
مسلمان مختلف حاشیه مرزی وداخل کشور ایران روزانه
انجام می شود، وبخاطر مصلحت و رسیدن به قدرت در
سرتاسر منطقه ساکت مانده اند واز اشغال مساجد ومنع
فعالیت مذهبی اهل سنت ودستگیری امامان جماعت آنها
چشم پوشی مى کنند، ونسبت به صدور حکم 7 سال حبس
برای آقای عبد الحمید الدوسری أحوازی، امام جمعه
مسجد قصبه" باصطلاح اروندکنار" هیچگونه اعتراضی
ننمایند.
بد نیست نگاهی داشته باشیم به
علل وتاریخ تآسیس این سازمانها که برأساس فرمول
بریطانیایی تآسیس گردیدند.
پس از جنگ جهانی اول، بریطانیای
کبیر در تلاش برای حفط موقعیت خویش با بسیاری از
نیروهای پرنشاط واخلالگر روحانی وارد معامله شد
واز اواخر سال 1920 تا سال 1956 که سال ملی شدن
کانال
سوئز
بود،
همکاری با دو سازمان نوظهور اسلامگرا را آغاز
نمود. یکی از این دو سازمان را در سال 1928 جوانی
بنام "حسن البنا" بنام سازمان " اخوان المسلمین"
بنیاد نهاد، ودومی را در این دوران مفتی عوام فریب
القدس"اورشلیم"، بنام حاج امین الحسینی آنرا در
فلسطین تأسیس نمود، که هر دو سازمان نقش مهمی در
رشد اسلامگرایی در آن وقت داشتند. این دو سازمان
هرگونه تفسیر مدرن از قوانین اسلامی " اسلام نوین"
را افکار غربگرا می دانسنتد ومی گفتند مدرنیزه
کردن اسلام باعث اغفال مسلمانان بویژه جوانان می
شود، واز دیدگاه آنها کتاب قرآن برای همه چیز کافی
است، وبا همین آرایش فکری در برابر ملی گرایان
وناسیونالیستهای مصری که خواهان قانون اساسی
دمکراتیک بودند ایستادگی می کردند وپاسخ می دادند
که قرآن قانون اساسی ماست.
متفکران بریطانیایی هم با
استفاده از این افکار؛ فرمول " اطیعوا الله
واطیعوا الرسول واولوا الآمر منکم" را شروع بتزریق
در افکار مردم ساده آنوقت می کردند وبرای جلوگیری
از رشد افکار رهبران قومی عرب آنوقت، با کمک بعضی
از علمای دین منطقه شروع به قلع وقمع آنها می
کردند وبه مردم می گفتند که
مسئله
قومی
یک مسئله شیطانی می باشد وقوانین دمکراسی با مسائل
دینی مغایرت دارد، ونمونه آن هم ترور نافرجام جمال
عبدالناصر رهبر مصر بود و دیگری استفاده از فتوای
علمای حوزه علمیه نجف است که بر ضد شیخ خزعل در
عربستان"الآحواز" بود وبنفع رضاخان هم پیمان
جدیدشان صادر شد.
دو عاملی که باعث رشد این
سازمانها شدند، یکی بی سوادی وسادگی مردم منطقه
است، ودیگری پشتیبانی مالی دولتهای استعمارگر
وشرکتهای بین المللی غرب مثل کمپانی بریطانیایی
"کانال سوئز" بود. واز همان زمان تاکنون هر چند
وقت سازمانی تندروتر از شکم آن سازمانها زاییده می
شود ونمونه فعلی این مولودها حماس، حزب الله،
طالبان، القاعده واخیرا "علویان" هستند که هرکدام
از اینها نیز در آینده سازمانهای افراطی دیگری را
خواهند زائید. جالب اینجاست که منبع درآمد تمامی
این سازمانها از خود منطقه تآمین شده و می شود وآن
نفت است، وهمچنانکه همه آگاهیم، حدود 90% درآمد
دولت جنایت پیشه ایران که این سازمانها را با آن
تغذيه مى نمايد از نفت
منطقه
"الأحواز" می باشد واين در حالي است كه مردم اين
منطقه از همه چیز محروم هستند بجز مرگ که هرلحظه
منتظر آنهاست.
در پایان گفته یکی از مآموران"
افسر" پیشین سازمان سیای امریکا بنام "رائول مارک
گرچ" را كه در کتابش موسوم به" پارادوکس اسلامی"
آمده است بیاد می آورم که می گوید: "ما
همیشه به روحانیت شیعه
وبنیادگرایان افراطی سنی خوش آمد می گوئیم واز
رهبران سکولار منطقه خاورمیانه نا امید هستیم".
أبو آحمد الشمری الأحوازي
2008/12/16
