در پی اتفاقاتی که  هر روز در ایران شاهد هستیم وهمچنین در واپسین روزهای قبل از انتخابات ریاست جمهوری ونتایج حاصل در ماههای اخیر ،که تنها گوشه ای از جنایات رژیم رامحرزتر بنظر جهانیان رساندند، بنظر میرسد که تمامی رسانه های خبری و وسایل ارتباط جمعی در جهان متوجه سبعیت وتوحش نظام شده وجهانیان به این نتیجه رسیده اند که نظام فعلی ایران بیش از هر چیز در توسع نظامی ونیروهای سرکوب داخلی موفق بوده وملتها در ایران وحتی معترضین خودی نظام سهمی غیر از زندان وشکنجه واعدام در زیر سلطه حکومت ولایت فقیه نخواهند داشت.

در ایران گناه تهمت به نظام نابخشودنی و بسیار سنگین تر از تهمت به اشخاص است ،و از آنجا که همه امور و فرمانها وعزل ونصبها وتوافقات باید به فرمان، وزیر نظررهبر باشند، پس منظور از نظام، شخص خامنه ای است و توهین به نظام هم توهین به رهبراست وعلیه امنیت ملی است ورهبر هم مقدس ومبری از هر خطای زمینی است از نظر حاکمان وامنیت ملی هم خیلی حساس که یک مقاله هم ممکن است آنرا بخطر بیاندازد، بنابراین هر اعتراضی ودر هرحجمی که باشد علیه ولی فقیه مقدس تلقی شده وعلیه امنیت ملی مقدس تر!.

در این رابطه، رادیو وتلویزیون وجراید چنانچه سوژه ای به سود نظام باشد، از آن تعبیری مثبت و اغراق آمیز میدهد وآنرا با آب وتاب وبا خط درشت نوشته وپخش کرده، وخلاف آن، آنرا بعنوان توهین به رهبری وخطری علیه امنیت ملی تلقی. کار صدها رسانه داخلی شده تمجید از نظام ورهبر ودفاع از امنیت ملی از یک طرف وشتم وسب معترضین ومتهم کردن تمامیشان را به عوامل دشمن وجواسیس ومحاربین با خدا وعناصر اخلالگر، ودر این رابطه خصوصا خبرگزاری های متعدد نظام همگی واجب انسانی وحقیقت یابشان را فراموش کرده وبه رسانه های دروغ پرداز بدل گردیده اند.

درطی 30 سال تسلط آخوندها بر ایران وخصوصا بر أحواز ،نظام طرق ووسایل متفاوت وخصوصا وسایل دروغ پرداز مختلف خویش را برای تغییر واقعیات امتحان کرده اند وخوشبختانه در هیچکدام از آنها موفقیت کامل کسب نکرده اند و با اعمال وروشهای غیر انسانی خویش تمامی زحمات دروغ پردازان خبرگزاریهایشان را هم بهدر داده،و با زیر پاگذاشتن قوانین وضع کرده خود تنها تیشه بر ریشه خود زده اند.

 سرکوب ،ایجاد اختناق ،شکنجه،تجاوز،استثمارو اعدام ممکن است بتوانند فعالیت جبهه ها وتوده های مردمی راکند کنند، أما مطمئنا روحیه انقلابی را در آنها زنده تر وآنها را در رسیدن به غایت و نهایت که همانا آزادی از یوغ اسارت است مصمم تر مینماید.

حکومتی که مدعی نمایندگی خدا بر زمین است، با انگشت نهادن بر روی اعتقادات مردم ودر همین راستااستفاده از واژگان دین و مذهب ،بعنوان حربه ای برای جذب اعتماد و آراء ملتها ، وهمچنین با توسل به خشونت و روش های وحشتناک برای ایجاد رعب وترس وتهدید ،سعی در استقرار و ثبات حاکمیت غیرمشروع خود دارد. آما تجاربی که ملتهای اسیر در 30 سال اخیرکسب کرده اند، مانع موفقیت نظام شده وبر همگان محرز شده است که عوامل نظام نتوانسته اند ونخواهند توانست ملت ها را وخصوصا ملت عرب أحواز را از با این شیوه ها بفریبند یا بتوقف از مطالبه ومبارزه برای حقوقشان وادارد. این شیوه های نظام را،  که ابزار اصلی بقای نظام از دید آنهاست به بن بست رسانده است وبرآین اساس، می توان گفت که محرز شده است که نظام حاکم وبا توجه به پایه های معتقداتیش که عمدتا مذهبی ونژاد پرستانه است هرگونه راهی را بر ملتها وبر تمامی آزدیخواهان بسته است ولذا راهی بجز مبارزه مشترک تمامی ملل برای برچیدن حاکمیت جنایتکار شیطانی بنام ولایت فقیه نمانده است.

دلال الأحوازية